“Hüviyet”, sanatçının tanığı olduğu hikâyeler ve bu hikâyelere ait arşivlerle birlikte kendi hüviyetini ele aldığı otoportrelerinden oluşur.

Tanığı olduğum hikâyeler ve arşivlerle yaptığım otoportrelerimdir hüviyetim.

Yaban otlarıdır, kırmızı bir mürekkeptir; sığınağım, aynam, tapınağımdır. Farkında olduğum ve olmadığımdır.

Parmak uçlarımda hissettiğim ve yok oluşun akışında yalnızca ne hissettiğimdir.