“Devingen karakter”, deneyimlerinin etkisiyle bir öykünün başından sonuna kadar dönüşüme uğrar. Yeni değerler benimser, yeni bakış açıları edinir ve asla yerinde saymaz. Geçirdiği değişim, onunla özdeşim kuran okuyucuyu da esinler; çünkü her birimiz, istikrarın sağladığı güven kadar gelişimin heyecanını da arzularız. Zaten en büyük ikilemlerimiz, alışkanlıklarımızla bizi onlardan vazgeçmeye zorlayan hayallerimiz arasındaki gerilime dayanmaz mı?

Sergide her bir sanatçının pratiğinde zaman zaman tekrar eden, ancak asla aynı kalmayan karakterlerle karşılaşırız. İçinde bulundukları durumlar, hatta büründükleri biçimler bile sürekli değişir; her şeye rağmen izleyici, onların hep aynı kişi olduğunu sezinleyecektir. Çünkü serüveni boyunca kendine yabancılaşan, belki de kendini isteyerek kaybeden ve defalarca yeniden bulan o devingen karakter, sanatçının ta kendisidir.