Dilara Özüçelik

BİYOGRAFİ 

Düş gücünün ürettiği zihinsel görüntülerin resimsel önerilerine dönüşümü söz konusudur. Bu duyumsanan inşa, algısal mekanı bozuma uğratan; çarpık, bulanık, üst üste binmiş görüntülerin yanı sıra ruhsal imge tasvirine dönüşen bir pratik halini almaktadır.
 
Monokrom siyah, transparan katmanlar aracılığıyla, beyaz kağıdın üzerine yapılan ve ardından bozuma uğratılıp, parçalanan, tanımlanamayan ve mekan sınırlarını zorlayan görselleri açığa çıkarır. İç içe geçen belirsiz formlar, yaşanan iç ve dış dünya arasındaki çatışmanın birer aktarımı haline gelmektedir.
 
Resimlerdeki mekan deneyimi yabancılaşma meselesiyle ilişkilenmektedir. Bu durum bireyi çevreleyen dünyaya mesafeli bakışın bir uzantısıdır ve distopik bir kurgusallık barındırır. Bu nedenle burada yaşamsal olandan kopuk, kimliksizleşen yeni mekan deneyimini okumak mümkündür.